Toespraak door Zijne Majesteit de Koning der Belgen op de Royal Hospital Chelsea Founder’s Day, Londen

Dames en heren,
Beste In-pensioners van het Royal Hospital Chelsea,

Het is een waar genoegen om hier bij jullie te zijn op deze Founder's Day Ik wil mijn oprechte dank betuigen aan generaal Sir Adrian Bradshaw dat hij mij en mijn vrouw, koningin Mathilde, heeft uitgenodigd om u te ontmoeten en samen terug te blikken op het prachtige werk dat de voorbije 300 jaar is verricht in het Royal Hospital Chelsea.

Deze instelling is een prachtig voorbeeld van het respect dat jullie, het Britse volk, hebben voor jullie geschiedenis en tradities, die jullie door de eeuwen heen op ongeëvenaarde wijze levend houden.

En nu we het toch over geschiedenis hebben, wil ik graag met jullie stilstaan bij de nauwe banden tussen de Britse koninklijke familie en de mijne - en bij de gedeelde geschiedenis van onze landen.

In 1816 trouwde mijn voorouder, prins Leopold van Saksen-Coburg, oom van de toekomstige koningin Victoria, met prinses Charlotte van Wales en was voorbestemd om prins-gemaal van het Verenigd Koninkrijk te worden. Helaas stierf Charlotte een jaar later, op 21-jarige leeftijd, bij de geboorte van haar stilgeboren zoon.

Het was in de nasleep van deze tragische historische tegenslag dat Leopold ermee instemde om de eerste koning der Belgen te worden, in 1831. Hij genoot het vertrouwen van de grote Europese mogendheden en zijn persoonlijke relatie met staatslieden zoals minister van Buitenlandse Zaken Lord Palmerston stelde hem in staat om vanuit Engeland te werken aan de erkenning van de onafhankelijkheid van België en zijn troonsbestijging voor te bereiden.

Vanaf de oprichting werd de neutraliteit van België gewaarborgd door het internationaal recht. Dat weerhield onze jonge natie er echter niet van om aanzienlijke budgetten aan defensie te besteden.

In 1914, aan het begin van de Eerste Wereldoorlog, viel Duitsland België binnen nadat mijn overgrootvader koning Albert weigerde het Duitse leger door België te laten gaan om Frankrijk aan te vallen.

Op grond van deze schending van de neutraliteit van mijn land, verklaarde het Verenigd Koninkrijk toen Duitsland de oorlog. De Duitse bondskanselier zei dat hij niet kon begrijpen waarom het Verenigd Koninkrijk zulke risico's nam in naam van slechts - en ik citeer - "een vodje papier". Maar het was juist dit "vodje papier" dat het internationale recht belichaamde dat uw land vastbesloten was te handhaven.

Ik wil hulde brengen aan al die dappere Britse soldaten die ons te hulp kwamen tijdens de Eerste Wereldoorlog, van wie er zovelen rusten in Flanders Fields.

De heldhaftigheid van het Belgische leger tijdens deze loopgravenoorlog, dat zich nooit gewonnen gaf aan de vijand, leverde ons speciale erkenning op van koning George V, die onze soldaten de eer gaf om te paraderen bij de Cenotaaf, een traditie die ze tot op vandaag nog steeds voortzetten.

Ik ben er trots op dat ik hier vandaag voor u sta, binnen deze muren die, op initiatief van koning Karel II, al ruim 330 jaar onderdak bieden aan veteranen en ex-militairen als erkenning voor de offers die zij voor de natie hebben gebracht.

Hier en nu, samen met jullie allemaal, wil ik een moment stilstaan bij hen die niet langer bij ons zijn. Bij iedereen die tijdens wereldoorlogen en regionale conflicten de veeleisende weg van het leger heeft afgelegd, een weg van rechtschapenheid, moed en dienstbaarheid.

In het bijzonder wil ik onze eeuwige dankbaarheid betuigen aan al uw dappere landgenoten die ons tijdens de Tweede Wereldoorlog van het juk van de nazi's hebben bevrijd.

Laat ons ook niet vergeten dat de Belgische marine en luchtmacht hun oorsprong vinden in de Belgische afdelingen van de Royal Navy en de Royal Air Force Volunteer Service die werden opgericht tijdens de Tweede Wereldoorlog. En ons paracommandoregiment werd gevormd uit Belgische vrijwilligers van de Special Air Service Brigade.

In deze turbulente tijden wil ik ook speciaal stilstaan bij de Oekraïense soldaten die hun land heldhaftig verdedigen, ten koste van hun leven. Ik ben er trots op dat onze beide naties samen, in naam van de eerbiediging van het internationaal recht, deel uitmaken van een coalitie om hen te helpen slagen.

En ik wil graag afsluiten, dames en heren, met een citaat van William Gladstone, omdat het me vervult van hoop. "We kijken uit naar de tijd waarin de Macht der Liefde het zal winnen van de Liefde voor Macht. Dan zal onze wereld vrede kennen."

Ik groet jullie, trotse Pensioners, en wens jullie een hele fijne Founder's Day!