Toespraak van Zijne Majesteit de Koning ter gelegenheid van de Nationale Feestdag

Toespraak van Zijne Majesteit de Koning

ter gelegenheid van de Nationale Feestdag

21 juli 2026

 

Dames en heren,

Ons land heeft in juni, uitzonderlijk vroeg in het jaar, een hittegolf meegemaakt van een ongekende hevigheid en duur. We hebben er allemaal onder geleden, maar het zijn de meest kwetsbaren die opnieuw de zwaarste prijs betalen: de ouderen, de mensen in onzekere levensomstandigheden, zij die er helemaal alleen voor staan. Deze hittegolf heeft honderden mensenlevens gekost – en het medisch personeel en de hulpdiensten zijn zwaar op de proef gesteld.

De huidige klimatologische, geopolitieke, technologische en maatschappelijke omwentelingen zijn een voortdurende bedreiging voor onze samenhang. Maar juist door onze krachten te bundelen kunnen we er sterker uitkomen.

Ons land staat voor grote uitdagingen op het vlak van de overheidsfinanciën. Budgettaire maatregelen zijn nodig om het begrotingstekort terug te dringen en onze schuld te beheersen, in een context van onvoorspelbare rentetarieven en energieprijzen, en terwijl investeringen in onze defensie onvermijdelijk geworden zijn.

Ik ben ervan overtuigd dat onze regeringen deze hindernissen zullen weten te overwinnen, in onderling overleg, en met sociaal rechtvaardige oplossingen.

Tijdens mijn recente bezoek, samen met bedrijfsleiders, in Vlaanderen en Wallonië, heb ik ervaren hoe groot de wens is om elkaar beter te leren kennen. Die twee dagen hebben deuren geopend en nieuwe samenwerkingen gesmeed.

Vertegenwoordigers van de openbare diensten voor arbeidsbemiddeling hebben het mij achteraf bevestigd, tijdens een rondetafelgesprek op het Paleis: een nauwere samenwerking en een grotere mobiliteit van werknemers tussen de regio’s kunnen bijdragen tot meer werkgelegenheid.

In het behoud van de samenhang in de maatschappij speelt het onderwijs een vaak onderschatte rol. Maar vandaag staat de schoolgemeenschap onder enorme druk. Zowat alle maatschappelijke problemen komen er samen en wegen zwaarder dan ooit op de schouders van onze leerkrachten.

Ik hoop dat, na de spanningen van de afgelopen maanden, de rust en het onderlinge respect tussen alle betrokkenen terugkeert, zodat de school – bij de start van het nieuwe schooljaar – haar opdracht ten volle kan vervullen.

We leven in een tijdperk waarin de zelfstandigheid van het individu en het presteren voorop staan. Maar de kracht van een gemeenschap wordt ook gemeten aan hoe zij zorgdraagt voor haar meest kwetsbare leden. Ik denk daarbij in het bijzonder aan de mensen van wie de verstandelijke vaardigheden geleidelijk aan uitdoven.

Ik bewonder ten zeerste de zorgverleners, de verenigingen, iedereen die deze patiënten opvangt en hun een veilige omgeving biedt – met respect voor hun waardigheid.

Zouden we daar geen voorbeeld aan nemen en meer menselijkheid en tederheid in onze samenleving brengen?

Vanuit die gedachte hebben we ervoor gekozen om één van de tentoonstellingen in het Koninklijk Paleis deze zomer te wijden aan het communiceren met mensen die lijden aan dementie.

In deze turbulente wereld trekken veel staten en gewapende groeperingen zich niets meer aan van de regels van het internationaal recht – en voeren ze, onder valse voorwendselen, waanzinnige en wrede oorlogen.

Deze crisissen mogen ons de grote wereldwijde uitdagingen niet doen vergeten: armoede, de klimaatverandering, de afname van de biodiversiteit en de uitputting van onze natuurlijke hulpbronnen.

Om ze op te lossen dienen we ze als één front aan te gaan, ervoor te zorgen dat gemeenschappelijke regels daadwerkelijk worden nageleefd en de instellingen te steunen die daarover waken. Ik zie geen andere keuze om het hoofd bieden aan de gevaren die ons bedreigen.

Dames en heren,

Van ons begrotingstekort en de polarisatie in de samenleving tot de geopolitieke instabiliteit en de opwarming van de planeet – al deze problemen hebben zeer verschillende oorzaken en gevolgen.

Maar alle hebben ze dit gemeen: we zullen ze alleen de baas kunnen, als we uitgaan van wat ons verenigt in plaats van wat ons verdeelt. Als we onze verbondenheid blijven koesteren – en de kunst levend houden om een echte gemeenschap te vormen.

Ik wens u allen een mooie nationale feestdag.